Uitgeperst

De Partij had het goed gedaan in de verkiezingen, maar dit had tot verdriet van de voorvrouw niet geleid tot regeringsdeelname. Zij vertrok en dan mocht jij haar opvolgen. Niet makkelijk, want je voorgangster was populair en had een splinterpartij uitgebouwd tot een serieuze partij die ‘verantwoordelijkheid’ wilde nemen. Zij sprak haar vertrouwen in je uit als haar opvolgster en jij sprong in het grote gat dat zij had achtergelaten. Je zag het wel zitten, het bestieren van een partij met potentie. Je had zin in de toekomst en ging aan de slag. Dit was jouw kans om te schijnen op dit toneel. All the world’s a stage en jij was de veelbelovende actrice.

Al snel was er gedoe, iets met belangenverstrengeling van een collega met een rare naam, een politiemissie in Kunduz en niet te vergeten: iets met een stekkerdoos. Het leek zo’n goed idee tijdens de vergadering. In je werkkamer lag nog wel ergens zo’n stekkerdoos. Kwestie van een paar stekkers lostrekken en hop, naar de plenaire zaal om de collega’s te laten zien hoe je ergens een stekker uittrok. Een pijnlijke misser die je nog de rest van je politieke leven nagedragen zou worden. Die fout zou je niet meer maken. Niks aan te doen, je haalde je schouders op en ging over tot de orde van de dag en probeerde er verder niet teveel aandacht meer aan te besteden.

Het Catshuisakkoord klapte, waar Geert eerst nog ogenschijnlijk gezellig een sigaretje had gerookt, gezellig beppend met Maxime en Mark, had hij er uiteindelijk voor gekozen om op te stappen. Hoewel je net als je collega’s reacties gaf waarin je aangaf dat het ‘onverantwoordelijk was in deze tijd’, verkneukelde je je wel stiekem dat deze rechtse regering was gevallen. Diederik, de nieuwe voorman van zijn partij zag zijn kans schoon en riep dat er nieuwe verkiezingen moesten komen. Maar Europa kon niet wachten en jij zag kans om te laten zien dat jij en je partij klaar waren om verantwoordelijkheid te nemen. Jan-Kees liep de benen onder zijn gedrongen lijfje vandaan om uit het zicht van de media tóch tot een begroting te komen. Jij mocht ook meedoen, met de grote jongens en en even later was er het Kunduz-/wandelgangen-/vijfpartijen-/lenteakkoord (*). Trots als een pauw schoof je aan in de verschillende talkshows die ons kikkerland rijk is. Samen met je kompaan Alexander met zijn grote hondenogen kwam je met quotes in de trant van ‘laten zien dat het wél kan’, ‘verantwoordelijkheid nemen’ en vooral ‘over je eigen schaduw heenspringen’. Het waren jouw fifteen minutes en je kon het niet nalaten Diederik in te wrijven dat hij deze gelegenheid aan zijn neus voorbij had laten gaan. Je had weliswaar zonder al te veel visie het arbeidsrecht verkwanseld, maar je had het goed gedaan in de onderhandelingen. Je kreeg een subsidie op zonnepanelen! De ultieme gelegenheid om je het Unique Selling Point van je supposedly linkse, maar vooral groene partij op de kaart te zetten. Je had vuile handen gemaakt en voor wat? De kritiek van binnen en buiten de partij was niet van de lucht: die subsidie was helemaal niet nodig.

In de aanloop naar de verkiezingen was er opnieuw gedoe. Tofik zag het lijsttrekkerschap ook wel zitten en trok publiekelijk het democratische gehalte van je partij in twijfel, Ineke vertrok en trapte na in de landelijke media. Je had het allemaal wederom overleefd en kon niet wachten tot die verkiezingen er eindelijk zouden zijn. Volgens de vrijwel dagelijkse peilingen wees alles erop dat je zetels zou verliezen, maar het liefst wilde je je weer richten op je werk in de Kamer.

De verkiezingsavond bracht je door in het partijbureau in Utrecht. Je partij zakte nog verder door het ijs dan verwacht. Je had gerekend op vier zetels, maar gaandeweg de avond leken het er drie te worden. Je kon het niet langer aanzien en ik zag je met de tas boven je hoofd de gracht oplopen, de stromende regen in. Symbolisch. Van de regen in de drup. Het deed ook denken aan Bonifatius, die zichzelf tegen de ongelovigen probeerde te beschermen met de bijbel, maar zijn zendingsdrang uiteindelijk met zijn leven moest bekopen. Zou jou dat lot ook beschoren zijn? Je probeerde er niet teveel aan te denken. Uiteindelijk kreeg je dankzij de lijstverbinding met je linkse collega-partijen toch nog je vierde zetel. Meevaller. Toch 33,33 procent meer dan je dacht toen je jezelf in de stromende regen naar huis begaf op die desastreuze verkiezingsavond.

Hoewel tijdens Prinsjesdag formeel nog werd uitgegaan van de gemaakte afspraken in het Kunduz-/wandelgangen-/vijfpartijen-/lenteakkoord (*), was het duidelijk dat Mark en Diederik, de grote winnaars van de verkiezingen het voor het zeggen zouden hebben. Al snel werd duidelijk dat grote delen van het Kunduz-/wandelgangen-/vijfpartijen-/lenteakkoord (*) op de helling gingen en dat er een streep ging door de duurzaamheidsmaatregelen. Je haastte je om te zeggen dat die stomme Diederik als oud-milieuactivist niet zo groen was als je had gehoopt. De punten die je in het Kunduz-/wandelgangen-/vijfpartijen-/lenteakkoord (*) had binnengesleept, verdampten voor je ogen. Je had vuile handen gemaakt, maar stond nu definitief met lege handen. Je partij was opnieuw verworden tot een splinterpartij zonder echte invloed.

En jij? Jij had zin in de toekomst. Maar de toekomst niet in jou.

* doorhalen wat niet van toepassing is

Advertenties

5 gedachtes over “Uitgeperst

  1. Ik denk dat de ‘partijtop’ een minstens zo groot probleem was als mevr. Sap. Haar heb ik op Lowlands tenminste nog een knap en bewogen verhaal horen houden. De manier waarop de ‘partijtop’ de partijleidersverkiezing heeft verknald, en nu weer heeft geschutterd met het aftreden van Sap geeft maar weer aan dat hun vertrek het beste is wat GL kon overkomen. Jammer voor de vele gedreven leden om je energie van de afgelopen jaren zo te grabbel gegooid te zien.

    • Toen ik dit schreef was Jolande natuurlijk nog niet eens opgestapt. En eens. Er zijn momenteel nogal wat problemen bij GL. Ik heb het iemand LPF-toestanden horen noemen. Niet onterecht, maar ook vooral jammer om te moeten constateren.

  2. Pingback: De populairste: een tussenstand van dit blog na 10 duizend bezoekjes | Van Akker Vindt

Reacties zijn gesloten.